عام ترین پوسته shell در لینوکس bash هست
برای کاربران با $ یعنی اعلان دستور ! برای کاربر ریشه روت # میشود!
ساختار شکلی دستورات :
Option گزینه ها: اکثر دستورات یک یا چند گزینه میگیرند که شکل خروجی آنها تغییر میکند … مانند ls -l که l در اینجا یک گزینه هست
آرگومان ها Arguments : گزینه ها آرگومان ها را میپذیرند … مثل ls -la /home که در اینجا home آرگومان هست
متغییر های محیطی: environment variables اطلاعاتی که خود شل یا پوسته داره که برای کاربر مفید هست متغییر محیطی میگویند. bash csh این دوتا یک نمونه ای از این نوع هستند
کاراکتر های ویژه Meta characters: دستور هایی که دارای معانی خاص هستند .. مانند صفحه بندی ، |
دستور های عام (من اسمشو گذاشتم) در /bin قرار دارد و دستور های مدیریتی /usr/sbin قرار دارند
توابع : دستورهایی که همراه با هم در پوسته فرمان اجرا میشوند میگویند
نام های مستعار : که با دستور alias ایجاد میشوند.
کلمات رزرو شده: که برای استفاده های مخصوص رزرو شده اند مثل which , case
دستورات درونی: دستوراتی که درون پوسته فرمان گنجانده میشوند میگویند.
دستورات سیستم فایل : دستوراتی که به صورت فایل در سیستم قرار دارند.
دستور history نمایش دستورات زده شده …
fc 100 150 نمایش دستورات از شماره ۱۰۰ تا ۱۵۰ است
ctrl+a به اول متن در پوسته میرود … ctrl+e به آخر ان میرود.
لوله بندی یا piping : به وسیله |
مانند:
cat /etc/passwd |sort |more
سورت: به صورت مرتب تکراری هارا نمایش میدهد
.bash_history فایلی هست که تمامی دستورات زده شده توش قرار میگیرد…
برای زدن چند دستور در یک زمان از سمی کالن استفاده میکنیم ;
مثل:
date;cal;who
ما وقتی اول یک دستور را بنویسیم با زدن دکمه tap ان را کامل میکند …
حالا:
متغیر محیطی: اگر دستور ما با کلمه دلار شروغ شود با دکمه تب ، دستور را در متغیر های محیطی سرچ میکند
نام کاربری : اگر با ~ شروع شود، با دکمه تب ، در یوزر ها جستجو میکند
نام میزبان : اکر با @ شروع شود در میزبان ها سرچ کیکند /
